Državna politika predstavlja najvažniji segment na kome počiva upravljanje i vođenje države. Oba pojma, i pojam države i pojam politike, su dosta složeni pojmovi u njihovom određenju. Postoji mnogo definicija, od strane različitih autora, kojima se pokušavaju definirati i objasniti ova dva pojma, a njihovo jedinstvo i njihovo uzajamno egzistiranje čini državnu politiku.

U najkraćem, država predstavlja teritorij na kome je osnovana i na kome funkcionira suverena vlast. S druge strane, politika se najčešće definiše kao umjeće vođenja države, odnosno umjeće upravljanja državom. Državom se upravlja politikom, odnosno političkim institucijama. Sve što je vezano za državu, veže se za politiku. Vladajuća državna politika je ta koja upravlja državom, ona je ta koja određuje i uređuje odnose u državi, kako institucija tako i građana.

Državna politika, takođe, kreira i sistem odgoja i obrazovanja građana dotične države. Jedna od zadaća državne politike je, upravo odgoj i obrazovanje, prije svega, društveno aktivnih građana. Sistem obrazovanja može biti dobro ili loše postavljen, a to sve ovisi od toga koliko je i da li je državnoj politici stalo do obrazovanja i odgoja njenih državljana – građana, budućih društveno aktivnih građana. Od opšte postavke sistema i zainteresovanosti države i državne politike za ovaj segment društvenog napretka (glavni segment) i usavršavanja zavisi i uspješnost same države, kako na unutrašnjem, tako i na međunarodnom planu. Ako država i vladajuća državna politika posvećuju veću pažnju odgoju i obrazovanju svojih građana, to će značiti da će ta država, u budućnosti, imati pripremljen, obrazovan i osposobljen kadar koji će nositi teret vladanja i upravljanja državom na najbolji mogući način, i to u interesu svih građana, a ne iz privatnog interesa.  

Državna politika kroji državu, kroji njen sistem funkcioniranja i upravljanja Državna politika je efikasnija ako se pridržava demokratskih načela. Obrazovani i odgojeni građani (kroz obrazovanje se stiče i pravilan odgoj) kroz sistem školovanja i vlastitog odgoja uče i “upijaju“ u sebe ta demokratska načela, osim ako nisu u pitanju totalitarni politički režimi (sva vlast u rukama jedne osobe). Takvi režimi kreiraju vlastite totalitarne sisteme obrazovanja i odgoja svojih građana, izolovane i odvojene od svih drugih, bez ikakve mogućnosti kontakta sa drugim i spoznaje drugih i drugačijih sistema. U totalitarnim sistemima vlada uvjerenost da su njihovi sistemi obrazovanja i odgoja građana najidealniji i ne uče o drugima i drugačijima.

Jedan od ciljeva vladajuće državne politike treba da bude upravo stvaranje školovanog, obrazovanog i odgojenog kadra koji će biti spreman preuzeti uloge pravilnog vođenja države, da preuzme pozicije u organima uprave i to, prije svega, na osnovu svoje sposobnosti i poznavanja svih relevantnih problema društva i načina rješavanja tih problema. Sve ovo zavisi, naravno, i od same zainteresovanosti građana za vlastito školovanje, usavršavanje i spoznavanje relevantnih potreba društva, kao i od njihove motivacije za buduće preuzimanje odgovornosti i obaveza pravilnog vođenja države.

Obrazovanje je glavni stub na kome počiva upravljanje državom i društvenim odnosima u njoj, tj. vođenja pravilne državne politike.

Ermin Kuka